گیلان را فراموش کرده‌اید یا مشکلات مردمش برایتان اهمیتی ندارد؟!

بهنام بهرام پور کارشناس علوم سیاسی و فعال رسانه طی یادداشتی نوشت: قرار بود رئیس‌جمهور به همراه هیئت دولت راهی گیلان شود؛ استانی که سال‌هاست زیر بار انبوهی از مشکلات اقتصادی، عمرانی، زیست‌محیطی و زیرساختی کمر خم کرده و چشم‌انتظار توجه جدی دولت است.
اما باز هم همان داستان تکراری! در لحظات آخر خبر لغو سفر رئیس‌جمهور اعلام شد و این بار محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، به جای پزشکیان راهی گیلان شد.
آنچه از این سفر در اذهان عمومی باقی ماند، نه یک حضور امیدوارکننده و نه یک اتفاق تحول‌آفرین بلکه تصاویری از معاون اجرایی رئیس‌جمهور بود که در بخش‌هایی از برنامه‌ها در حال چرت زدن دیده می‌شد؛ تصاویری که خود به نمادی از گلایه و نارضایتی بخشی از افکار عمومی تبدیل شد.
از سوی دیگر، بنا بر اظهارات برخی نمایندگان گیلان، وعده‌های مطرح‌شده در این سفر فاقد پشتوانه مالی مشخص بوده است. اگر چنین باشد، سؤال اساسی اینجاست: سفر استانی بدون اعتبار، بدون تضمین اجرایی و بدون برنامه عملیاتی، چه دستاوردی برای مردم دارد؟
مگر مردم گیلان با وعده و شعار زندگی می‌کنند؟
نکته تأسف‌بارتر اینکه این اتفاق برای دومین بار است که تکرار می‌شود. دوباره خبر سفر رئیس‌جمهور منتشر می‌شود، دوباره مردم منتظر می‌مانند و دوباره در لحظات آخر، سفر لغو می‌شود!

آقای پزشکیان!
مگر گیلان چه چیزی کمتر از سایر استان‌ها دارد که دو بار در آخرین لحظات از حضور مستقیم شما محروم می‌شود؟
آیا مشکلات گیلان آن‌قدر کوچک و کم‌اهمیت شده‌اند که حتی حضور رئیس‌جمهور نیز برای بررسی آن‌ها ضروری تشخیص داده نمی‌شود؟
بیایید نگاهی به واقعیت‌های گیلان بیندازیم:
از معضل پسماند و بحران زباله در سراوان گرفته تا آلودگی رودخانه‌ها، وضعیت نگران‌کننده تالاب انزلی، مشکلات کشاورزان و چای‌کاران، نابسامانی زیرساخت‌های جاده‌ای، کمبود امکانات درمانی، بیکاری جوانان، مشکلات آب و فاضلاب، فرسودگی زیرساخت‌ها و ده‌ها مطالبه انباشته‌شده دیگر.
گیلان، استانی که بخش مهمی از ظرفیت‌های گردشگری، کشاورزی و اقتصادی کشور را در اختیار دارد، چرا باید همچنان با چنین مشکلاتی دست‌وپنجه نرم کند؟
استانی که هر ساله میزبان میلیون‌ها مسافر است، خودش در تأمین زیرساخت‌های اولیه با مشکلات جدی روبه‌روست.
استانی که در اقتصاد کشور سهم دارد، اما مردمش همچنان منتظرند سهمی شایسته از اعتبارات و توجه ملی دریافت کنند.
آقای رئیس‌جمهور! گیلان فقط مقصد سفرهای تابستانی مردم نیست؛ اینجا خانه میلیون‌ها ایرانی است که حق دارند از امکانات، توسعه و توجه عادلانه برخوردار باشند.
مردم گیلان به دنبال عکس یادگاری مسئولان نیستند. آن‌ها به دنبال حل مشکلاتی هستند که سال‌هاست از دولتی به دولت دیگر منتقل می‌شود.
آن‌ها بودجه می‌خواهند، اعتبار می‌خواهند، برنامه اجرایی می‌خواهند و مهم‌تر از همه، مسئولانی می‌خواهند که دردشان را از نزدیک ببینند و برای درمانش اقدام کنند.
اگر قرار است سفرهای استانی به چند جلسه، چند وعده، چند تصویر و چند خبر رسانه‌ای محدود شود، چه تفاوتی میان حضور و عدم حضور مسئولان وجود دارد؟
گیلان را نمی‌توان با وعده اداره کرد؛ گیلان تصمیم جدی، اعتبار واقعی و اقدام عملی می‌خواهد.
آقای پزشکیان!
دومین بار است که مردم گیلان چشم‌انتظار حضور شما می‌مانند و در آخرین لحظه با خبر لغو سفر مواجه می‌شوند.
شاید یک بار لغو سفر را بتوان به شرایط و ضرورت‌های پیش‌بینی‌نشده نسبت داد، اما تکرار آن، پرسش‌های جدی‌تری را درباره جایگاه گیلان در اولویت‌های دولت ایجاد می‌کند.
مردم این استان دیگر از شنیدن وعده‌های تکراری خسته شده‌اند.
سؤال آخر این است: گیلان تا چه زمانی باید در فهرست وعده‌های دولت باقی بماند و در فهرست اولویت‌های اجرایی آن جایی نداشته باشد؟

گیلان فراموش‌شدنی نیست؛ مردمش هم فراموش نمی‌کنند!