سکوتِ ویلچر و تبسمِ نگاتیوها؛روایتی از آخرین دیدار با محمدکوچکپور کپورچالی در لاهیجان

سکوتِ ویلچر و تبسمِ نگاتیوها؛روایتی از آخرین دیدار با محمدکوچکپور کپورچالی در لاهیجان؛ عکاسی که ۳۰۰ هزار قاب از گیلان را با خود برد.

در یکی از روزهای بهاری 1397 باخبر شدیم استادمحمدکوچکپور کپورچالی مهمان کانون عکس لاهیجان هستند و از او تجلیل می‌شود.

محمدکوچکپورکه به محوطه دفترسینمای جوان لاهیجان رسیدند نشسته روی ویلچربا کمک همسرمحترم و چند همراه ایشان را به سالن هدایت کردند و گپ وگفت کوچکپور با حاضران وعلاقمندان عکاسی به دیداری دلچسب برای ما ماندگار ماند از او تجلیل گردید و تابلو عکسی از لاهیجان قدیم توسط استاد فریدون محمددوست(عکاس لاهیجان قدیم) به استاد کوچکپورکپورچالی به رسم یادبود اهدا گردید تا شنبه هفت ابان 1405 که خبردرگذشتش دررسانه های مجازی مخاطبان عکاسی را اندوهگین و متاثر کرد.

در آن روز محمدکوچکپوربدلیل کسالت جسمی ونشسته درصندلی ویلچرفقط نگاه کرد و گوش داد قرار بود ما گوش به او و تجربیاتش بسپاریم که چهاردهه عکاسی از ایران و گیلان بی گمان لحظاتی گذشت که برای محمد کپورچالی خاطرات شیرین و گاه تلخی بود وبیان دوباره آن برای علاقمندان درس آموز بود و اوپس از درنگی سکوت، با فروتنی به گفتگو پرداخت.

درآن روز هنرمندی فرهیخته مقابل مخاطبانش در لاهیجان که نیمی از عمرش صرف عکاسی کرده بود بیشترنگاه می کرد و با سکوت حرف میزد! تبسم می کرد …

من تا آن سال فقط نام استاد را در مطبوعات شنیده بودم بخاطر عکسی ازدخترک کوهستان که برنده مسابقه آساهی ژاپن شده بود و بارها در مطبوعات چاپ شده است و در دهه هفتاد شنیده بودم استاد کپورچالی رستورانی در زادگاهش دارد و دیوارهایش مزین به عکسهایی است که می توان گیلان را در آثارش شناخت و برای مخاطبان غیربومی که به رستوران او می رفتند بسیار هیجان انگیز و تماشایی بود و زنده یادعباس کیارستمی از فیلمسازان سرشناس کشوراز جمله اشخاص بودند هر چندسال به دیدارش میرفتند.

کپورچالی که بخش اعظم عکاسی خود را به عکاسی از رسم و ایین مناطق تالش و زندگی در این خطه نموده که به جهت عکاسی مردم نگاری وجامعه شناسی اهمیت ویژه دارند.

او همچنین در عکاسی طبیعت سبز گیلان و فعالیتهای عکاسی ش سه کتاب چاپ و منتشر کرده است و به عکاس طبیعت مشهور است .

هنوز ساعاتی از خبردرگذشت محمدکوچکپور نگذشته که صفحات هنری مجازی با عکس استاد و مطلب به انتشار گزارش و خبرپرداخته اندعکاسی که به نقل برخی رسانه ها تعداد نگاتیوهای کوچکپور به 300هزار می رسد و این رقم قابل تاملی است برای کارنامه افتخارآمیزی که کپورچالی در عکاسی ثبت کرده و از مسابقات معتبرجهانی مثل مسابقه بین المللی اسیا اقیانوسیه و … به دریافت مدال نائل گردیده است.

کوچکپور که با دوربین عکاسی روسی 5 fdو فیلم (آنالوگ) از سال 1397آغاز کرد در دهه ایی به عکاسی طبیعت پرداخت که عکاسی رنگی درآن سالها بسیارسخت بود به دلیل فراهم کردن وتهیه فیلم با حساسیت موردنظر عکاسی طبیعت که بتوان رنگ نرمال و متعادل و حتی کنتراست لازم را هنگام چاپ به عکاس بدهد و کنترل فنی رنگها در فیلترآگراندیسمان (دستگاه بزرگ کننده نگاتیو برای چاپ قطع بزرگ) نیاز به دانش و آگاهی علمی از عملکرد داروی شیمیایی عکاسی رنگی تا فیلترهای رنگی بود که عکاس خودآموخته وهنرمندی همچون کوچکپور توانست در این حرفه کارنامه افتخارامیزی داشته باشد.

محمدکوچکپوردراین سالها دوربین کنار گذاشت و با تن رنجور از آسیب مغزی با همدلی و همراهی همسرمحترمش توانست توانی برای ادامه زندگی و آرامش داشته باشد . یادش گرامی.

محمدمرادی: عکاس مستند/ لاهیجان
.