✍معصومه پاداش ستودهدر دنیای امروز، جنگها همیشه با گلوله آغاز نمیشوند. گاهی یک فلش مموری، یک تلفن ساده یا یک تصویر ماهوارهای، بیشتر از صد موشک اثرگذار است.آنچه در سالهای اخیر بارها و بارها افکار عمومی اسرائیل را لرزانده، نه شلیک موشکهای غزه، لبنان، یمن و ایران که قدرت نفوذ اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران در […]
✍معصومه پاداش ستوده
در دنیای امروز، جنگها همیشه با گلوله آغاز نمیشوند. گاهی یک فلش مموری، یک تلفن ساده یا یک تصویر ماهوارهای، بیشتر از صد موشک اثرگذار است.
آنچه در سالهای اخیر بارها و بارها افکار عمومی اسرائیل را لرزانده، نه شلیک موشکهای غزه، لبنان، یمن و ایران که قدرت نفوذ اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران در عمق ساختار امنیتی و اطلاعاتی رژیم صهیونیستی بوده است.
از افشای اسناد محرمانه گرفته تا رخنه در قلب مؤسسات امنیتی اسرائیل، ایران نشان داده که در میدان «جنگ سایهها» نه تنها بازیگر قدرتمندی است، بلکه در بسیاری از مواقع، چند قدم جلوتر ایستاده. ماجرای نفوذ در موساد و ارتش اسرائیل، دستگیری جاسوسهای دوطرفه، شنود مکالمات امنیتی و حتی رخنه به دوربینهای امنیتی حساس در تلآویو، تنها بخشی از عملیاتهایی است که یا تأیید رسمی شده یا نشانههایی از آن در رسانههای صهیونیستی منتشر شده است.
اما نکته اصلی کجاست؟
در دل تلآویو، آنجا که خیال امنیت باید سنگر نخست صهیونیستها باشد، امروز ترس از دیدهشدن سایه انداخته. ترس از اینکه «ایرانیها اینجا هم هستند.»
قدرتی که نه صرفاً با ابزار نظامی، بلکه با هوش، صبر و نفوذ نرم، اطلاعات دشمن را به ابزار افشاگری و تضعیف تبدیل میکند.
در واقع، ایران تنها با در اختیار داشتن پهپاد و موشک نیست که توازن قوا را بر هم میزند؛ بلکه با ساختن شبکههای پیچیده اطلاعاتی و نفوذ نرم در بطن سیستم امنیتی دشمن، به آنها فهمانده که حتی در امنترین اتاقهای فکرشان هم تنها نیستند.
و این تازه آغاز راه است…