پس از باران ـ بهنام بهرامپور کارشناس علوم سیاسی و فعال رسانه ای طی یادداشتی نوشت: این روزها صحبتهای محمدجعفر قائمپناه، معاون اجرایی رئیسجمهور، درباره وضعیت بنزین، سهمیهبندی سوخت، جمعآوری کارتهای آزاد جایگاهها و ضرورت اصلاح شیوه مصرف و توزیع بنزین، بار دیگر نگرانیهای جدی را در میان مردم به وجود آورده است. سؤالی که […]
پس از باران ـ بهنام بهرامپور کارشناس علوم سیاسی و فعال رسانه ای طی یادداشتی نوشت: این روزها صحبتهای محمدجعفر قائمپناه، معاون اجرایی رئیسجمهور، درباره وضعیت بنزین، سهمیهبندی سوخت، جمعآوری کارتهای آزاد جایگاهها و ضرورت اصلاح شیوه مصرف و توزیع بنزین، بار دیگر نگرانیهای جدی را در میان مردم به وجود آورده است.
سؤالی که باید از مسئولان پرسید این است: چرا هر زمان کشور با کمبود منابع، ناترازی انرژی، قاچاق یا مشکلات اقتصادی مواجه میشود، اولین راهکارهایی که مطرح میشود، محدود کردن مردم و افزایش هزینههای زندگی آنهاست؟
اگر روزانه میلیونها لیتر سوخت از کشور قاچاق میشود، اگر عدهای با استفاده از کارتهای سوخت و روشهای مختلف از منابع ملی سوءاستفاده میکنند، چرا باید مردم عادی نگران سهمیه بنزین و هزینه رفتوآمد خود باشند؟
چرا به جای آنکه ابتدا با شبکههای قاچاق، رانتخواران، سوءاستفادهکنندگان از منابع عمومی و مدیرانی که در انجام وظایف خود کوتاهی کردهاند برخورد شود، بحث محدودیت سهمیه و تغییر قیمت بنزین به دغدغه جدید خانوادهها تبدیل میشود؟
مگر مردم چه سهمی در مدیریت نادرست منابع، تصمیمات اشتباه و ضعف نظارتها داشتهاند که باید هزینه تمام این مشکلات را از جیب خود پرداخت کنند؟
مردمی که هر روز با گرانی مواد غذایی، اجاره مسکن، هزینه درمان، بیکاری و مشکلات معیشتی دستوپنجه نرم میکنند، دیگر توان تحمل فشار اقتصادی بیشتری را ندارند.
بنزین فقط یک کالای مصرفی نیست؛ بخش مهمی از زندگی روزمره مردم، هزینه رفتوآمد کارگران، کارمندان، رانندگان، کسبه، کشاورزان و خانوادهها به آن وابسته است.
از طرف دیگر، وقتی صحبت از اصلاح قیمت بنزین و تغییر سهمیهها میشود، باید به این نکته توجه داشت که هرگونه تصمیم در این زمینه میتواند زنجیرهای از افزایش هزینه حملونقل، کالاها و خدمات را به دنبال داشته باشد و در نهایت فشار آن دوباره بر دوش مردم قرار بگیرد.
اگر قاچاق سوخت مشکل کشور است، با قاچاقچی برخورد کنید.
اگر کارتهای سوخت مورد سوءاستفاده قرار میگیرند، با سوءاستفادهکنندگان برخورد کنید.
اگر مدیری در انجام وظایفش کوتاهی کرده، از او پاسخ بخواهید.
اگر نظارتها ضعیف بوده، مسئولان مربوطه باید پاسخگو باشند.
چرا همیشه باید سادهترین راه، سختتر کردن زندگی مردم باشد؟
مردم انتظار دارند پیش از هرگونه تصمیم درباره افزایش هزینهها و محدودیتهای جدید، عملکرد مدیران و مسئولان بررسی شود. مردم میخواهند بدانند چه کسانی در مدیریت منابع کشور کوتاهی کردهاند و چه کسانی باید پاسخگوی این وضعیت باشند.
عدالت یعنی قانون برای همه یکسان باشد؛ یعنی یک شهروند عادی و یک مسئول بلندپایه، هر دو در برابر قانون پاسخگو باشند. هیچ مقام و جایگاهی نباید سپر تخلف و سوءمدیریت شود.
مردم با اصل مدیریت مصرف و جلوگیری از قاچاق مخالف نیستند؛ حرف مردم این است که مبارزه با فساد نباید بهانهای برای تحمیل فشار بیشتر بر اقشار ضعیف جامعه شود.
آقایان مسئول! قبل از آنکه به فکر سهمیه بنزین مردم باشید، به فکر سهم مردم از عدالت، رفاه، آرامش و حقوقی باشید که سالهاست چشمانتظار تحقق آن هستند.
روزی که با متخلفان، رانتخواران، قاچاقچیان و مسئولان ناکارآمد بدون تبعیض برخورد شود، روزی که هیچکس به واسطه مقام و موقعیت خود از پاسخگویی فرار نکند و مردم احساس کنند عدالت واقعاً اجرا میشود، آن روز را باید روز شادی ملت نامید.
مردم دیگر وعده نمیخواهند؛ مردم عدالت، پاسخگویی و عمل میخواهند.
همچنین در گزارشهای مربوط به اظهارات او در گیلان، تأکید شده بود که تصمیم نهایی درباره تغییر قیمت و سهمیهبندی بنزین هنوز گرفته نشده است.