به قلم: زهرا رگان / از زمانی که کودک دبستانی بودم خود را در لابه لای مردم و در کنار پیرو جوان و مرد و زن همیشه در صحنه شهرستان لنگرود، بالاخص مردم نجیب اطاقور که همیشه شور و شعور انتخاباتی شان زبانزد خاص و عام بوده ، دیده ام.مثل اکثر کودکان آن زمان در […]
به قلم: زهرا رگان / از زمانی که کودک دبستانی بودم خود را در لابه لای مردم و در کنار پیرو جوان و مرد و زن همیشه در صحنه شهرستان لنگرود، بالاخص مردم نجیب اطاقور که همیشه شور و شعور انتخاباتی شان زبانزد خاص و عام بوده ، دیده ام.
مثل اکثر کودکان آن زمان در آن سن کم حتی تمام کاندیداها را به اسم همراه بیوگرافی شان میشناختم .
روزها در مدرسه با همکلاسی هایمان برای ساختن شعارهای انتخاباتی برای کاندیدای محبوبمان مسابقه می گذاشتیم و به واکاوی عملکرد نماینده فعلی مان در مجلس شورای اسلامی میپرداختیم.
ماشین های سنگین بزرگ بازگشته از جنگ تحمیلی را به یاد دارم که اینبار نه در دفاع از میهن بلکه در ارتفاعات شهرستان لنگرود در منطقه اطاقور برای کار کشاورزی و حمل چای، کاه و کلوش و برنج و دیگر بارهای سنگین در روستاهای صعبالعبور بکار گرفته می شدند ،در روزهای واپسین تبلیغات انتخاباتی ،مملو از جمعیت بودند و چه پر شور،پیر و جوان را برای رسیدن به خیل عظیم جمعیت در پارک فجر لنگرود می رساندند تا سرنوشت ۴ ساله شهرستانشان را با حضور خود رقم بزنند و آخرین سخنرانیهای کاندیداهای مجلس شورای اسلامی را گوش دهند تا اصلح ترین را انتخاب کنند.
مردم حاضر در پارک فجر را به خوبی به یاد میآورم که با دیدن جمعیت اطاقوریها که به پارک وارد میشدند، میزان رای کاندیداهای مختلف را تخمین می زدند اگر بگویم که آن روز، با مشاهده آن جمعیت بزرگ نماینده منتخب مشخص میگردید به گزافه نگفته ام و این حکایت قدرت و عظمت یک ملت همیشه در صحنه است.
مردم اطاقور همیشه در کنار دیگر مناطق شهرستان لنگرود (چاف و چمخاله، شلمان، کومله و بخش مرکزی) در همه ی صحنه ها حضور و در انتخابات مشارکت بالایی داشته اند.
این مردم با تمام « صداقتشان »همیشه آمده اند و در عین «محرومیت » با« نجابت » تمام قد مثل دیگر نقاط شهرستان پای آرمان های انقلاب اسلامی و شهدا ایستاده اند.
دیار «زرخیز» اما «محروم» اطاقور اگر چه آنگونه که باید در طول این سالها دیده نشده است و علی رغم وجود اکثر مولفه های زیرساختی برای توسعه پایدار همچون ؛کوه ، رودخانه ، جنگل ،دشت ، مزارع و باغات سرسبز و حاصلخیز چای و…. متاسفانه همچنان در کوران سیاست زدگی های برخی از مسوولان همچنان بالقوه ,مانده و فرصت شکوفایی پیدا نکرده است و عدم اشتغال پایدار در منطقه سبب مهاجرت جوانان آن شده است ، از اگرچه « ناحیه صنعتی »نیمه فعالش فقط اسم اطاقور را در زمینه اشتغال زایی یدک میکشد و عملا برای اشتغال جوانان این مرز و بوم کاری انجام نداده است. از بین رفتن باغات چای و زمین فروشی های بالاجبار کشاورزان به دلیل به صرفه نبودن کار کشاورزی و عدم حمایت و هزاران مشکلاتش اگرچه بیش از پیش گریبان این بزرگترین بخش شهرستان لنگرود که ۵۱ درصد کل مساحت شهرستان را دارد، گرفته است و مردم وعده های بدون عمل برخی از مسوولان را بارها و بارها شنیده اند و جز خلف وعده چیزی را مشاهده نکرده اند اما این بی مهری ها را هیچگاه پای نظام و مسوولان دلسوزش نگذاشته اند و همچنان پای در رکابند.
در طول این چند دهه اگر بگوییم برای اطاقور کار انجام نشده است بی انصافی کرده ایم، مسوولان دلسوزی که کم هم نبوده اند به برکت انقلاب اسلامی کارهای زیادی در منطقه انجام داده اند اما به دلیل محرومیت بالای منطقه، کافی نبوده و نیست.
*پروژه هایی که در پیچ و تاب بی تدبیری ها آب رفتند
متاسفانه آنگونه که باید به مولفه های مختلف توسعهی پایدار این بزرگترین بخش شهرستان لنگرود، پرداخته نشده است و امروز شاهدیم که برخی از پروژه های این منطقه متاسفانه یا هیچوقت واقعیت پیدا نکرده و به سرانجام نرسید ه اند یا بعضی از پروژه های ملی به ثبت رسیده از دوره های قبل در پیچ و تاب «بی تدبیری ها» آب رفته اند و کوچک و کوچک تر شدهاند و دیگر « آب رفته متاسفانه به راحتی به جوی باز نمیگردد » پروژه هایی همچون « راه چهار بانده کومله به اطاقور » که از مطالبه دیرینه مردم این منطقه است به دلایلی به «تعریض» تبدیل شد و متاسفانه تاوانش را جان فرزندان این مرز و بوم در جاده مرگش پرداخت میکنند.
زلالی آب رودخانه اش سالهاست که دستمایه آلودگی های بی تدبیری مسوولانی ست که زباله های یک شهرستان را ارزانی قلب سبز تپنده و کوههای سر به فلک کشیده اش کرده اند و اگرچه بعد از مدتها اقدام در خور توجهی بابت حل این معضل شروع شد تا التیامی دیرهنگام بر زخم کاری طبیعت بکر این منطقه باشد اما متاسفانه به نیمه نرسیده به حال خود رها گردید ، احداث کارخانه کمپوست را میگویم در روستای مادیان گوابر اطاقور ( معدن زباله شهرستان لنگرود) که متاسفانه این سالها بیشتر شاهد بار تبلیغاتی آن بوده ایم تا میزان پیشرفت فیزیکی اش…
و امروز بار دیگر انتخابات دیگری را پیش رو داریم، انتخاباتی از جنس مردم که مثل همیشه در نوع خود برای مردم و شهرستان بسیار مهم و حیاتی است و سرنوشت ۴ ساله یک شهرستان مهم و استراتژیک استان گیلان را رقم میزند .
«دوازدهمین» دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در حالی رقم میخورد که مردم نجیب اطاقور بیش از هر منطقه ای در این شهرستان « غم نان» دارند و «درد اشتغال جوانان» کمرشان را خم کرده است و با مشکلات و سختی های مختلفی در حوزه های کشاورزی ،آب زراعی، راه های دسترسی و مناسب ، امکانات درمانی سهل الوصول ،حرایم و … مواجهند اما از همین حالا که تقریبا دو ماهی به روز موعود( ۱۱ اسفند روز انتخابات ) باقی مانده است همه یر این مشکلات را کنار گذاشته و مثل دیگر مناطق شهرستان همچنان پرشور در صحنه حضور دارند.
ساکنین منطقه محروم اطاقور برای برون رفت از وضع موجود و محرومیتی که چون «بختکی سیاه »سالهاست بر خوان گسترده نعمت پنهان آن افتاده است، نسبت به دیگر مناطق شهرستان تقلای بیشتری دارند و این مهم را هر فعال سیاسی انتخاباتی ،خوب می داند.
در این میان هم ، کاندیداهای تازه نفسی که برای اولین بار آمده اند تا در این عرصه، شانسشان را برای ورود به بهارستان امتحان کنند و چه سیاست مداران دیر آشنا و کهنه کار ،چه آنان که بومی این منطقه اند و چه آنان که فرزند دیگر مناطق شهرستانند، همگی با توجه به اینکه همواره مردم منطقه اطاقور مشارکت بالایی در انتخابات ها داشته و دارند، در تلاشند تا با وعده هایی، مشارکت بالاتری از مردم این منطقه را پشتوانه حضورشان در« مجلس دوازدهم» کنند و با شعارهایی ازقبیل « پیشرفت و توسعه اطاقور و رفع مشکلات و معضلات کنونی » آن سعی دارند بر تعداد آراء خود بیفزایند که این البته فی نفسه نه تنها بد نیست بلکه سبب افزایش «شور و شعور انتخاباتی » و «مشارکت حداکثری »نیز میشود اما کاندیداهای محترم علی الخصوص، نماینده منتخب مردم لنگرود در مجلس دوازدهم که در روز ۱۱ اسفند اسمش از صندوق ها بیرون می آید آیا این عظمت حضور را درک خواهد کرد یا مثل ادوار گذشته بعد از اتمام انتخابات، دوباره «مردم »به بوته فراموشی سپرده میشوند؟ و تا چه اندازه پای وعده های داده شده اش خواهند ماند ، املا نانوشته ایست …
مهمترین مسأله این است که از خودشان سوال کنند چه کسی در این انتخابات پیروز شده است کاندیداها یا مردم…؟ یقینا که پیروز واقعی این انتخابات مردمند مثل همیشه و همه انتخابات های ادورا گذشته